تبليغاتX
منابع طبیعی

منابع طبیعی

منابع طبیعی بستر حیات است، در حفظ آن بکوشیم

اولويت بندي مكاني مناطق سيلخيز-راهكاري براي عمليات اجرايي مهار و كنترل سيل در حوضه هاي آبخيز

 مقدمه

در ايران‌ از بررسي سيلهاي ‌خسارت ‌آفرين سالهاي ‌1305 تا 1375 كه‌  از  طريق  ‌آرشيو  روزنامه‌ها جمع‌آوري ‌گرديده‌است‌، تعداد 2681 مورد سيل‌ حادثه‌ خيز به ‌ثبت ‌رسيده ‌است. در  اين  ‌دوره  ‌1084  شهر،  145645 روستا  و  تعداد  483367  واحد  مسكوني  ‌خسارت  ‌ديده‌اند(4). آخرين بررسي ها، آمار تعداد دفعات وقوع سيل در طول سالهاي 1330 تا 1380 را 3700 مورد اعلام نموده است. براساس اين آمار تعداد وقوع سيل در دهه 70 نسبت به دهه 30 تقريبا 10 برابر شده است (2). بررسي‌ ‌مجموعه ‌عوامل ‌زيست‌ محيطي ‌زمينه ‌ساز اين‌ حوادث، ‌نشان‌ مي‌دهد كه‌ دخالت ‌انسان ‌در چرخه  ‌طبيعي  ‌آب‌  از  طريق  ‌تخريب  ‌پوشش  ‌گياهي  ‌در  عرصه‌هاي  ‌آبخيز (18 و 20) ، كاربري  غير  اصولي  ‌اراضي  (‌‌17)،  توسعه  سطوح‌ غير قابل  ‌نفوذ (21) و امثال ‌آن احتمال سيل‌خيزي‌ را در مناطق ‌گوناگون‌ افزايش ‌داده ‌است. در  وضعيت  ‌موجود  سطح‌  مناطق  ‌سيل‌  خيز  در  كشور  حدود  91  ميليون‌  هكتار  برآورد  گرديده  ‌است‌(10). علاوه بر آن سطح‌ مناطق‌ سيل‌گير در حاشيه ‌رودخانه‌ها و مسيل‌ها نيز افزايش‌ يافته است بطوري كه ‌592 شهر، 66 هزار روستا، 2 هزار رشته‌  قنات‌،  يك‌  ميليون‌  هكتار  از  اراضي‌  زراعي‌  و  بــخش  وسيعي  ‌از  جاده‌هاي  ‌كشور  و  تأسيسات  ‌صنعتي  ‌در  معرض‌  خطر  سيلگيري  و  تخريب  ‌قرار  دارند (4). حوادث‌  ناگوار سيل  در  مناطق  ‌سرسبز  شمال  ‌كشور  كه  ‌روزگاران  ‌درازي  ‌به  ‌بركت‌  وجود  پوشش‌  جنگلي  ‌انبوه‌،  بارشهاي‌  منظم  ‌و  كافي‌،  خاكهاي  ‌عميق‌  و  حاصلخيز  و  تعادل  ‌پايدار  اكوسيستم‌،  بعنوان  ‌جزيره‌هاي  ‌امن  ‌و  مصون  ‌از  آفات‌  و  بلاياي  ‌طبيعي  ‌همچون  ‌سيل‌  محسوب‌  مي‌شد(3) بصورت  ‌وحشتناكي  ‌عيان  ‌شده  ‌است كه ازجمله آنها مي توان به سيلاب مرداد سال 80 و 81 استان گلستان اشاره كرد. با توجه‌ به ‌اينكه ‌براي ‌جلوگيري ‌از بروز اينگونه ‌پديده‌هاي ‌زيانبار در حال‌ حاضر نمي‌توان ‌در عوامل‌ و عناصر جوي‌ تغييري ‌ايجاد نمود، لذا‌ هرگونه ‌راه ‌حل‌ اصولي ‌و چاره ‌ساز را بايد در روي‌ زمين‌ و اختصاصاً در حوضه‌هاي ‌آبخيز جستجو كرد.در اين‌ ارتباط اولين‌ اقدامي ‌كه‌ براي ‌كاهش ‌خطر سيل‌ مطرح ‌مي‌شود مهار سيل ‌در سر منشاء آن ‌يعني‌ زيرحوضه‌هاي ‌آبخيز است. ‌تحقيق حاضر نيز با استفاده از مدلهاي رياضي هيدرولوژي به منظور يافتن راه حلهايي براي كنترل و مهار سيل دو هدف اصلي زير را پي مي گيرد. 1- بررسي‌ رفتار هيدرولوژيكي ‌حوضه‌ آبخيز به ‌منظور ارائه ‌يك‌ روش علمي‌ جهت‌ مطالعه ‌و شناسايي ‌نقاط سيل‌خيز در داخل‌ هر يك ‌از  حوضه‌هاي ‌آبخيز. 2- ارائه ‌طريق‌ براي‌ اولويت ‌بندي عمليات ‌اجرايي ‌كاهش‌ يا مهار سيلاب ‌در نقاطي ‌كه ‌پتانسيل ‌بالايي ‌در توليد سيل ‌دارند.

 

                                        ضمنا به اطلاع دوستان عزیز و خوانندگان گرامی این تارنما می رساند که:

انجمن اعضاي هيأت علمي مؤسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع، در راستاي تبيين و اجرايي كردن سياست‌هاي اعلام‌شده‌ي خويش در دوره‌ي سوّم حياتش، اقدام به برگزاري نخستين سخنراني فصلي با عنوان: «مديريت جنگل‌ها و مراتع در پرتو تغيير ساختار فضايي سكونت‌گاه‌هاي شهري و روستايي كشور» در تاریخ ۲۹ بهمن۸۶ کرده است.دوستاني كه علاقه‌مند به شركت در اين سخنراني و نشست علمي پيرامون آن و نيز گردش علمي در محوطه‌ي باغ گياه‌شناسي ملي ايران هستند، مي‌توانند تمايل خود را براي حضور در اين مراسم به اطلاع رييس هيأت مديره انجمن، آقاي دكتر احمد رحماني (۰۹۱۲۳۴۴۰۴۵۶) برسانند. اطلاعات بیشتر را در تارنمای مهندس درویش ببینید

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 14:13  توسط محمد خسروشاهي  | 

قلمرو بيابانهاي ایران

- قلمرو بيابانهاي ايران از حنبه خاكشناسي

-               با ارسال اطلاعات و نقشه هاي رقومي مربوطه از استانهاي مورد عمل و پس از بررسي هاي لازم نقشه هاي مذكور بشرحي كه در پي آمده است در نقشه سراسري ايران جانمايي شد.

-                 براي نقشه سراسري ايران سيستم مختصات(Coordinate System) كشوري و زمين مرجعي (Georeference)  تهيه شد و سپس با انتخاب نقاط كنترل و راهنما در نقشه هاي استاني و پيدا كردن مختصات آن نقاط در نقشه سراسري، نقشه استاني مربوطه در محل جغرافيايي خود در نقشه ايران قرار گرفت اين كار براي كليه نقشه هايي كه اين مشكل را داشتند به تفكيك انجام شد و نهايتا لايه رقومي نقشه بيابانهاي اقليمي تهيه شد.

-               يك Domain مشترك براي كليه واحدهاي استاني تعريف شد و اصلاحات لازم بر روي اطلاعات استاني و يكپارچه سازي تعاريف در نقشه سراسري كشور انجام گرفت. پس از اطمينان از صحت كارهاي انجام شده نقشه هاي اصلاح شده استانها به يكديگر چسبانده شد و نقشه نهايي ايران تهيه شد.

-                      در پايان، هر يك از عارضه ها يا پديده هاي موجود درنقشه نهايي بصورت Polygon درآمده و layout آن نقشه در مقياس 1:2500000 تهيه شد.

بر اساس مطالب و توضيحات ارائه شده قبلي، در اين بررسي  محدوده بيابانهاي خاكي ايران تعيين حدود شده  و مناطق مورد نظر بصورت يك لايه رقومي و در قالب يك نقشه مشخص شد. محدوده بيابانهاي خاكي با توجه به خصوصيات خاكها و ويژگيهائي كه رشد و توليد گياهان را تحت تاثير قرار داده و منجر به عدم توليد و يا توليد بسيار كم ميشود، معين و مقادير كمي آنها مشخص گرديد. در اين بررسي كليه خصوصيات و فاكتورهائي كه بعنوان عامل مؤثر در ايجاد و شكل گيري خاكهاي بياباني مي باشند، شناسائي وسپس با توجه به درجه اهميت و نقش آنها از ديد كارشناسي،  هر كدام تفكيك شد و اثركمي آنها در ايجاد شرايط بياباني مشخص گرديد(نقشه زير). بر اساس اين نقشه مساحت بيابانهاي ايران  544320 كيلومتر مربع برآورد شده است.

خصوصيات و ويژگي بيابانهاي خاكشناسي ايران:

با عنايت به مطالعه حاضر مي توان ويژگي  بيابانهاي خاكشناسي ايران را بصورت زير برشمرد:

بيابان به مناطقي اطلاق مي شودكه حداقل يك يا دو ويژگي زير (بسته به وسعت و شدت آنها) با هم در خاك آن منطقه وجود داشته باشد  

ـ EC بزرگتر از 8 دسي زيمنس بر متر (يا خاكهاي شور، با شوري زياد و خيلي زياد) ،

S.A.R- بزرگتر از 12 ،

PH - بيش از 5/8 ،

- عمق كمتر از 10 سانتيمتر ،

- وجود بيش از 75 درصد سنگريزة (ذرات بزرگتر از 5/2 سانتيمتر) بر روي سطح و  يا درون افق سطحي در رژيم رطوبتي اريديك،

- وجود بيش از 35 درصد قلوه سنگ (ذرات بزرگتر از 5/7 سانتيمتر) بر روي سطح و  يا درون افق سطحي در رژيم رطوبتي اريديك،

(خاكهائي كه متوسط وزني سنگريزه و قلوه‌سنگ آنها تا عمق 30 سانتيمتري بالاي 60 درصد باشد نيز جزء خاكهاي بياباني محسوب مي‌شوند).

- ماده آلي كمتر از 2/0 درصد ،

- خاكها رسي بدون ساختمان با نفوذپذيري بسياركند،

- خاكهاي بدون تكامل و فاقد افق ژنتيكي و بيولوژيكي واجد رژيم رطوبتي اريديك،

(خاكهائي كه در اثر خشك و تر شدن حجم آنها كاهش و افزايش شديد پيدا كرده و ايجاد سله در سطح خاك مي‌كنند جزء خاكهاي بياباني محسوب مي‌شوند)،

- عمق سطح آب زير زميني كمتر از يك تا سه متر(با توجه به منطقه مورد نظر)،

- خاكهائي كه متوسط وزني گچ پروفيل آنها بيشتر از 35 درصد باشد،

- خاكهاي رگوسل واجد رژيم رطوبتي اريديك .

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 14:9  توسط محمد خسروشاهي  | 

قلمرو بیابانهای استان قم از جنبه خاکشناسی(4)

3-11-5- تجزيه و تحليل خاكهاي منطقه از حنبه بياباني بودن:

با توجه به وضعيت استان و وجود منابع نسبتاً مختلف اراضي شامل كوهها، تپه ها، فلاتها و تراسهاي فوقاني، دشتهاي دامنه اي و ... انتظار مي رود كه وضعيت خاكهاي منطقه نيز اختلاف نسبتاً زيادي به هم داشته باشد و از خاكهاي شور و  قليايي دروني تا خاكهاي جوان دامنه ارتفاعات كه داراي عمقهاي نسبتاً مختلفي هستند مشاهده مي شود. در اين قسمت سعي شده كه گروههاي بزرگ خاك موجود در منطقه با روش امريكايي (USDA Soil taxonomy 1990) مقايسه شده و نيز توضيحات آن عنوان گردد و سپس به تجزيه و تحليل دقيق تر خاكهاي مناطق بياباني پرداخته شود. قابل ذكر است كه اطلاعات بدست آمده از منابع مختلف و در سطوح متفاوت مطالعاتي از مقياسهاي بسيار كوچك (حالت اجمالي) تا مقياسهاي بزرگ (حالت نيمه تفصيلي) بدست آمده است. بنابراين در تدوين و تناسب اطلاعات مذكور اختلافاتي در كار مشاهده مي گردد كه سعي گشته اين اختلافات با در نظر گرفتن سطح مطالعات و بررسيها حذف گردد و بهترين و صحيح ترين گويه ها معين گشته و بررسي و تجزيه و تحليل بر روي آنها انجام شود. ذيلاً گروههاي بزرگ خاك منطقه عنوان مي گردد و توضيحات آن نيز آورده مي شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 13:52  توسط محمد خسروشاهي  | 

قلمرو بیابانهای استان قم از جنبه خاکشناسی(3)

3-11-4- بررسي عوامل مختلف بياباني شدن از جنبه خاك

با توجه به تعاريف موجود از بيابان و شرايط اكولوژيكي مناطق بياباني، پارامترهائي در نظر قرار گرفته شده كه محدوديت رشد بيولوژيكي و شرايط اكولوژيكي سخت را تداعي كنند. لذا مناطق بياباني استان قم از ديد كارشناسي و بر اساس مطالعات انجام گرفته و اطلاعات موجود به شرح زير تعيين گرديده است.

3-11-4-1- شوري خاك:

از نظر شوري خاك با توجه به اهميت و ارزش بالاي افق سطحي- متوسط وزني شوري در كل افق خاك مد نظر قرار گرفته است. لذا متوسط شوري بر اساس تناسب اراضي به شرح ذيل تعيين و خاكهايي كه داراي EC بزرگتر از چهار دسي زيمنس بر متر باشند، جزو خاكهاي مناطق بياباني و نيمه بياباني محسوب مي شوند. جهت متوسط وزني شوري افقهاي خاك جدولي به شرح ذيل تعيين گرديد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 15:49  توسط محمد خسروشاهي  | 

قلمرو بیابانهای استان قم از جنبه خاکشناسی(2)

3-11-2-2- دشتهاي آبرفتي دامنه هاي رودخانه اي:

اين واحد داراي  3 سري خاك است.

الف- خاك جمكران:

در طبقه بندي جزو خاكهاي Fine, carbonatic, Hyperthermic, Fluvixerollic calciorthids. مي باشد. خاكي است خيلي عميق به رنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (10YR 4/3) با بافت سنگين Silt clay loam  و ساختمان كلوخه اي (Ap) بر روي افقي به رنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (10YR 4/3) با بافت سنگين Silt clay loam  وساختمان مكعبي ضعيف (B1) بر روي افقي برنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) با بافت خيلي سنگين Silty clay و ساختمان مكعبي قوي همراه با مقدار متوسط پودر آهك (B2 Ca) كه بر روي افقي به رنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) با بافت سنگين Clay loam و ساختمان مكعبي ضعيف همراه با كمي پودر آهك (B3) قرار گرفته است. پروفيل شاهد آن در يك كيلومتري شرق جمكران قرار گرفته و داراي مشخصاتي به شرح ذيل است.

- افق AP : 20-0 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت خشك قهوه اي كمرنگ (10YR 6/3) و در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره (10YR 4/3) و بافت سنگين Silty clay loam و ساختمان كلوخه اي كه پايداري ذرات خاك در حالت خشك خيلي سخت است.اسيديته آن 8/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 6/8 ميلي موس بر سانتيمتر مي باشد. حد فاصل اين افق با افق زيرين مشخص Clear است.

- افق B1 : 45-20 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره(10YR 4/3) با بافت سنگين Silt clay loam و ساختمان مكعبي ضعيف و متوسط كه به مكعبي ضعيف و ريز شكسته مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 9/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 2/7 ميلي موس بر سانتي متر مي باشد. حدفاصل اين افق و افق زير مشخص Clear است.

- افق B2 1 : 70-45 سانتي متري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) و بافت خيلي سنگين Silt clay و ساختمان مكعبي قوي و ريز شكسته مي شود. در اين طبقه كمي پودر آهك مشاهده مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب خيلي سفت است. اسيديته آن 8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 3/4 ميلي موس بر سانتي متر مي باشد. حد فاصل اين افق و افق زيري مشخص Clear است.

- افق B2 2Ca :115-70 سانتي متري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) و بافت خيلي سنگين Silt clay و ساختمان مكعبي قوي و متوسط كه به مكعبي قوي و ريز شكسته مي شود. در اين طبقه پودر آهك به مقدار متوسط مشاهده مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب خيلي سفت است. اسيديته آن 1/8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 6/4 ميلي موس بر سانتي متر مي باشد. حد فاصل اين افق با افق زيري مشخص Clear است.

- افق B3 : 160-115 سانتي متري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10Yr 4/4) و بافت سنگين Clay loam و ساختمان مكعبي ضعيف و متوسط كه به مكعبي ضعيف و ريز شكسته مي شود. در اين طبقه كمي پودر آهك مشاهده مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 1/8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 6 ميلي موس بر سانتي متر مي باشد.

حدود تغييرات: بافت خاك سطحي از Silty loam تا Silt clay loam و عمق آهك دار از 35 تا 115 سانتيمتري منفي است. بدون پستي و بلندي، زهكش اراضي نسبتاً نامناسب، در حال حاضر به صورت زراعت از آن استفاده شده و مواد اوليه تشكيل دهنده نيز آبرفتي مي باشد. همچنين شوري و قليائيت كم است.

ب- خاك فتح آباد:

    در طبقه بندي جزو خاكهاي Fine loamy, Mixed, Calcareous, Hyperthermic, Typic Torriflurents مي باشد. خاكي است خيلي عميق به رنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) با بافت متوسط Loam و ساختمان فشرده (AP) بر روي افق به رنگ قهوه اي مايل به زرد تيره(10YR 3.5/4) با بافت سنگين Clay loam و ساختمان فشرده (C) كه بر روي افقي به رنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) با بافت سنگين Sandy clay loam و ساختمان فشرده (C) قرار گرفته است.

پروفيل شاهد آن در 5/2 كيلومتري جنوب شرقي روستاي شمس آباد قرار گرفته و داراي مشخصات زير است.

افق AP1 : 15-0 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت خشك قهوه اي مايل به زرد (10YR 5/4) و در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) و بافت متوسط Loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت خشك سخت است. اسيديته آن 1/8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 4/4 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زير مشخص Clear است.

افق AP2 : 35-15 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) و بافت سنگين Sandy clay loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب شكننده است. اسيديته آن 1/8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 5/2 ميلي موس بر سانتي متر مي باشد. حد فاصل اين افق و افق زير مشخص Clear است.

افق C1 : 92-35 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) و بافت سنگين Clay loam  و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 8/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 3/8 ميلي موس بر سانتيمتر مي باشد.


   افق C2 : 125-92 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) و بافت سنگين Clay loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 8/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 6/6 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق با افق زيري مشخص Clear است.

افق C3: 145-125 سانتيمتري:رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه‌اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) و بافت سنگين Sandy clay loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب شكننده است. اسيديته آن 7/7 و هدايت الكتريكي عصاره اشباع آن 9/6 ميلي موس بر سانتيمتر است.

افق C4 : 145+ سانتيمتري:

با بافت شني Sand است.

حدود تغييرات:

بافت سطحي از Loam تا Silty clay loam متغير است. بدون پستي و بلندي، زهكشي اراضي مناسب در حال حاضر به عنوان اراضي زراعي استفاده مي شود.همچنين شوري و قليائيت خاك كم تا زياد است.


ج- خاك قم:

در طبقه بندي خاكها جزو خاكهاي Fine, Carbonatic, Hyperthermic, Fluvixerollic camborathids مي باشد. خاكي است خيلي عميق برنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5YR 4/4) با بافت سنگين Silt clay loam و ساختمان كلوخه اي (AP) بر روي افقي برنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5YR 4/4) با بافت سنگين Silt clay loam و ساختمان مكعبي قوي همراه با مقدار خيلي كم پودر آهك (B2) كه بر روي افقي برنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5 YR 4/4) با بافت سنگين Clay loam و ساختمان مكعبي ضعيف (B3) قرار گرفته است.

پروفيل شاهد آن در يك كيلومتري شمال غربي روستاي مبار آباد قرار گرفته و داراي مشخصات زير است.

افق Ap 35-0 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت خشك قهوه اي روشن (7.5YR 6/4) و در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5YR 4/4) با بافت سنگين Siltr Clay Loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت خشك سخت است. اسيديته آن 8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 9/3 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زيري Clear است.

افق B2 1 :80-35 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5YR 4/4) و بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان مكعبي قوي و متوسط كه به مكعبي قوي و ريز شكسته مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 1/8 و EC آن 6/3 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زيري مشخص است.

افق B2 2 : 120-80 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5YR 4/4) و بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان مكعبي قوي و متوسط كه به مكعبي قوي و ريز شكسته مي شود. در اين طبقه به مقدار كم پودر آهك مشاهده مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 8 و EC آن 6/6 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زيري مشخص Clear است.

افق B3 : 170-120 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره (7.5YR 4/4) و بافت سنگين Clay loam و ساختمان مكعبي ضعيف و متوسط كه به مكعبي ضعيف و ريز شكسته مي شود. پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سفت است. اسيديته آن 1/8  و EC آن 4/5 ميلي موس بر سانتيمتر است.

حدود تغييرات:

بافت خاك سطحي از Clay Loam تا Silty Clay Loam متغير است. بدون پستي و بلندي، زهكش طبيعي اراضي نسبتاً مناسب و نفوذ پذيري متوسط داشته و در حال حاضر به عنوان اراضي زراعي استفاده مي شود. شوري و قليائيت در بعضي مناطق متوسط تا زياد است.

4-2-1-2-4- خاك حسن آباد:

درطبقه بندي جزو خاكهايFine, Carbonatic, Hyperthermic, Typic torrifluvents مي باشد خاكي است خيلي عميق برنگ قهوه اي (10YR 5/3) با بافت سنگين Silty clay Loam و ساختمان كلوخه اي (AP) بر روي افقي برنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (10YR 4/3) با بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان فشرده با مقدار نسبتاً زيادي لكه هاي رنگين (C1) بر روي افقي برنگ قهوه اي مايل به خاكستري تيره (10YR 4/2) با بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان فشرده همراه با كمي پودر آهك و مقدار زيادي لكه هاي رنگين (Cg) كه بر روي افقي برنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (10YR 4/3) با بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان فشرده با مقدار زيادي لكه هاي رنگين (C) قرار گرفته است. پروفيل شاهد آن در 5/3 كيلومتري شمال غربي روستاي مبارك آباد قرار گرفته است و داراي مشخصات ذيل است.

افق AP – 30-0 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت خشك قهوه اي كمرنگ (10YR 6/3) و در حالت مرطوب قهوه اي (10YR5/3) و بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان كلوخه اي كه پايداري ذرات خاك در حالت خشك سخت است. اسيديته آن 1/8 و EC آن mmhos/cm 4/11 است. حد فاصل اين افق و افق زيري مشخص Clear است.

افق C1 – 45-30 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب (10YR 5/3) و بافت سنگين Silty Clay Loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سخت است. اسيديته آن 1/8 و EC آن mmhos/cm 9/2 است. حد فاصل اين افق با افق زيري تدريجي Gradual است.

افق C2 : 65-45 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه‌اي تيره (10YR4/3) و بافت سنگينSilty Clay Loam و ساختمان فشرده همراه با مقدار خيلي كم پودر آهك و مقدار متوسط لكه هاي رنگين خاكستري مايل به زيتوني كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سخت است. اسيديته آن 1/8 است.


+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 8:1  توسط محمد خسروشاهي  | 

قلمرو بیابانهای استان قم از جنبه خاکشناسی

3-11-2- تشريح خاكهاي منطقه:

 خاكهاي منطقه مورد مطالعه در دو واحد فيزيوگرافي به شرح ذيل مشخص شده و تقسيم بندي مي شوند.

- مخروط افكنه هاي آبرفتي و واريزه اي                                            Alluvio- Collvial lans

- دشتهاي آبرفتي دامنه اي و رودخانه اي Piedmont and river Alluvial plains

 

3-11-2-1- مخروط افكنه هاي آبرفتي و واريزه اي:

اين واحد داراي چهار خاك به شرح ذيل است:

الف- خاك خور آباد:

در طبقه بندي جزو خاكهاي Sandy skeletal, mixed, Hyperthermic, Typic Torriothents است. خاكي است كم عمق به رنگ قهوه اي تا قهوه اي تيره (10 YR3.5/3) با بافت خيلي سبك Loamy sand و بدون ساختمان و به صورت تك دانه اي (Al) بر روي طبقه محدود كننده اي با بيش از 75 درصد سنگريزه(c) قرار گرفته است. تشريح پروفيل خاك مذكور كه در يك كيلومتري غرب روستاي لنگرود قرار گرفته است به شرح ذيل است.]1[

A1: 20-0 سانتي متري

رنگ خاك در حالت خشك قهوه اي كمرنگ 10YR 6/3 و در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره 10YR3.5/3 با بافت خيلي سبك Loamy sand همراه با 40 درصد سنگريزه و بدون ساختمان و به صورت تك دانه اي است. پايداري ذرات خاك در حالت خشك سست و اسيديته آن 1/8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع 89/0 ميلي موس بر سانتي متر است. حدفاصل اين افق با افق زيرين مشخص (Abrupt) است.

C1 : 20-40  سانتيمتري

داراي 70 درصد سنگريزه و بافت خيلي سبك Loamy sand ( با توجه به اين ميزان سنگريزه بافت خاك gravel loamy sand مي باشد) است. اسيديته آن 1/8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع 61/0 ميلي موس بر سانتيمتر است.

حد فاصل اين افق با افق زيرين تدريجي Gl ad ual

C2 : +40  سانتيمتري

با بيش از 75 درصد سنگريزه و سنگ

- حدود تغييرات:

عمق خاك بين 40-20 سانتيمتر و ميزان سنگريزه سطحي از 50 تا 80 درصد تغيير متغير مي باشد.

-  مشخصات ظاهري:

پستي و بلندي: داراي كمي پستي و بلندي و فرسايش آبي با شيب 5-2 درصد است.

سنگريزه: حدود 80-50 درصد سنگريزه در خاك سطحي و بيش از 75 درد در خاك زيرين است.

زهكش طبيعي: داراي زهكش طبيعي خيلي مناسب است.

گياهان بومي: گون، خار زرد

استفاده از اراضي: باير

مواد اوليه تشكيل دهنده: مواد آبرفتي

شوري و قليائيت: عموماً بدون شوري و قليائيت مي باشد.

در طبقه بندي اراضي براي آبياري جزو اراضي درجه 4 محسوب مي گردد.

 

 جدول3-29- خصوصيات خاكهاي منطقه خورآباد (سري خورآباد)

بافت

كربن آلي

گل اشباع Ph

EC

درصد اشباع Sp

gravel

clay

silt

sand

افق

عمق

GLs

0.16

8.1

0.89

20

40

9

14

77

A1

0-20

GLS

0.09

8.2

0.61

17

70

7

14

79

C1

20-40

 

 

 

 

 

>75

 

 

 

C2

+40

 

كربنات كلسيم %

K قابل جذبppm

فسفر قابل جذب ppm

عمق

15.1

17.3

160

0-20

15.7

14

160

20-40

 

 

 

+40

 

ب- خاك لنگرود:

در طبقه بندي جزو خاكهاي Fine loamy, Carbonatic, Hyperthermic, Typic calciorthids مي باشد. خاكي است خيلي عميق برنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) با بافت سبك Sandy loam  و ساختمان فشرده ( افق AP ) بر روي افق برنگ قهوه اي مايل به زرد تيره(10YR 3/4) با بافت سنگين Clay loam و ساختمان فشرده همراه با مقدار نسبتاً زياد پودر آهك (افق Cca) بر روي افقي برنگ قهوه اي مايل بزرد تيره (10YR 3.5/4) با بافت سبك Sandy loam و ساختمان فشرده (c) قرار گرفته است.

پروفيل شاهد آن در يك كيلومتري شمال روستاي لنگرود قرار گرفته و داراي مشخصات زير است.

افق Ap-  0-12 سانتي متري

رنگ خاك در حالت خشك قهوه اي مايل به زرد روشن (10YR 6/4) و در حالت مرطوب قهوه اي مايل بزرد تيره 10 YR 3.5/4 و بافت سبك Loamy sand همراه با ده درصد سنگريزه و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت خشك كمي سخت است. اسيديته آن 8 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 42/1 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زيرين مشخص clear است.

افق c1: 12-32 سانتيمتري

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره 10 YR 4/3 و بافت سبك Sandy loam  و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب شكننده است. اسيديته آن 4/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 8/4 ميلي موس بر سانتيمتر مي باشد. حد فاصل اين افق و افق زيرين تدريجي Gradual است.

افق C2Ca 90-32 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) و بافت متوسط Loam و ساختمان فشرده همراه با مقدار نسبتاً زياد پودر آهك كه پايداري خاك در حالت مرطوب سخت است. اسيديته آن 6/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 4-6 ميلي موس بر سانتيمتر مي باشد. حد فاصل اين افق و افق زير مشخص clear است.

C3Ca 5/1-90 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10 YR 3/4) و بافت سنگين Clay loam و ساختمان فشرده همراه با مقدار نسبتاً زياد پودر اهك كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب سخت است. اسيديته آن 6/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 16 ميلي موس بر سانتيمتر است و حد فاصل اين افق و افق زيرين تدريجي Gradual است.

C4 135-115 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) و بافت متوسط Loam با ساختمان فشرده كه پايداري خاك در حالت مرطوب شكننده است. اسيديته آن 7/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 12 ميلي موس بر سانتيمتر مي باشد. حد فاصل اين افق و افق زير مشخص clear است.

C5 165-135 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4)و بافت سبكSandy loam و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب خيلي شكننده است. اسيديته آن 7/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 1/10 ميلي موس بر سانتيمتر مي باشد.

حدود تغييرات:

- بافت خاك سطحي از سبك Sandy loam تا متوسط Loam متغير است.

مشخصات ظاهري:

- پستي و بلندي: عموماً بدون پستي و بلندي و يا كمي فرسايش آبي و شيب ملايم 2-0 درصد است.

سنگريزه: حدود 15 درصد سنگريزه در سطح زمين و خاك سطحي موجود است.

زهكش طبيعي: زهكش طبيعي اراضي مناسب است.

گياهان بومي: اسپند- كهكورك- گون

استفاده از اراضي: آيش و درختكاري

مواد اوليه تشكيل دهنده: مواد آبرفتي

شوري و قليائيت: با كمي شوري و بدون قليائيت مي باشد.

اين خاك داراي يك واحد مجزا به شرح ذيل است:

خاك لنگرود با بافت سبك، شيب ملايم (2-0 درصد) كمي سنگريزه و شوري كه در طبقه بندي اراضي براي آبياري جزء اراضي درجه دو محسوب مي شود.

نتايج تشريح پروفيل در صفحه بعد عنوان شده است.

ج- خاك امامزاده حسن:

در طبقه بندي جزء خاكهاي Fine loamy.Mixed, calcareous, Hyperthemic, Typic Torriorthems مي باشد. خاكي است خيلي عميق به رنگ قهواه اي تيره ( 10YR 3.5/4) با بافت سبك Sandy loam و ساختمان فشرده همراه با كمي سنگريزه ( افق AP) برنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) با بافت سنگين Sandy clay loam و ساختمان فشرده با كمي رشته هاي گچ (افقC) كه بر روي افقي به رنگ قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3/4) با بافت شني Sandy تا خيلي سبك Loamy sand و ساختمان تك دانه اي فشرده (C) قرار گرفته است.پروفيل شاهد آن در 5/2 كيلومتري شمال شرقي روستاي لنگرود قرار گرفته و داراي مشخصات ذيل است.

افق Ap 20-0 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي تا قهوه اي تيره (10YR 3.5/3) با بافت سبك Sandy loam همراه با 15 درصد سنگريزه و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات آن در حالت خشك نرم است. اسيديته آن 6/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 1/3 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زيرين مشخص clear است.

افق C1 50-20 سانتي متري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3.5/4) و بافت سبك Sandy loam و ساختمان فشرده با كمي رشته هاي گچ كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب شكننده است. اسيديته آن 9/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 1/3 ميلي موس بر سانتيمتر ميباشد. حد فاصل اين افق و افق زيري                 مشخص Abrupt است.

افق C2: 115-50 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 4/4) و بافت سنگينSandy clay loam و ساختمان فشرده با كمي رشته هاي گچ كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب شفت است. اسيديته آن 8/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 1/4 ميلي موس بر سانتيمتر است. حد فاصل اين افق و افق زيري كاملاً مشخص Abrupt است.

افق C3 : 130-110 سانتيمتري

به صورت تك دانه اي با بافت شني Sandy كه اسيديته آن 8/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 5/2 ميلي موس بر سانتيمتر است.

افق C4 : 160-130 سانتيمتري:

رنگ خاك در حالت مرطوب قهوه اي مايل به زرد تيره (10YR 3/4) و بافت خيلي سبك Loamy Sand و ساختمان فشرده كه پايداري ذرات خاك در حالت مرطوب شكننده است. اسيديته آن 6/7 و قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك 6/5 ميلي موس بر سانتي متر است.

حدود تغييرات:

بافت خاك سطحي از Sandy loam تا Sandy clay loam تغيير مي كند در بعضي قسمتها خاك زيري محتوي 40-15 درصد سنگريزه است.

مشخصات ظاهري:

زهكش طبيعي اراضي مناسب، گياهان بومي شامل كهورك- خارشتر و آفتاب پرست است. در حال حاضر اراضي به صورت آيش گندم و جو، جاليز و درختكاري مي باشد. مواد اوليه تشكيل دهنده مواد آبرفتي است.

اين خاك شامل سه واحد مجزا به شرح ذيل است:

1-                   خاك امامزاده حسن با بافت سطحي سبك، شيب 2-0 درصد، كمي سنگريزه و شوري كه در طبقه بندي براي آبياري جزء اراضي درجه دو محسوب مي شود.

2-             خاك امامزاده حسن با بافت سطحي سبك، شيب 2-0 درصد، سنگريزه نسبتاً زياد، كمي شوري كه در طبقه بندي اراضي براي آبياري جزو اراضي درجه دو محسوب مي شود.

3-             خاك امامزاده حسن با بافت سنگين، شيب 2-0 درصد، سنگريزه نسبتاً زياد و كمي شوري و پستي و بلندي كه در طبقه بندي اراضي براي آبياري جزو اراضي درجه دو محسوب مي شود.

 
با تشکر از آقای مهندس خلیل پور مجری استانی زیرطرح
+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 13:17  توسط محمد خسروشاهي  | 

قلمرو بیابانهای استان قزوین از جنبه خاکشناسی

3-13-1- جمع آوري اطلاعات

گزارشات اصلي مورد استفاده در اين قسمت عبارتند از:

1-                   گزارش خاکشناسي تفصيلي منطقه قزوين، موسسه خاکشناسي و حاصلخيزي خاک وزارت جهاد کشاورزي

2-                   مطالعات خاکشناسي و طبقه بندي اراضي نيمه تفصيلي دشت قزوين، موسسه تحقيقات خاک و آب وزارت جهاد کشاورزي

سپس اطلاعات نقشه هاي مذکور در سيستم GIS  وارد گرديد و عوامل محدود کننده خاک ها مانند قليائيت ،گچ، مقدار سنگ ريزه  و قلوه سنگ و غيره در پرو فيل هاي خاک تعيين گرديد.

درنهايت با تفکيک خاک هاي منطقه بر حسب محدوديت هاي مذکور، نقشه بيابان با توجه به محدوديت فوق ترسيم گرديد.

3-13-2- منابع و قابليت اراضي استان قزوين

- واحد اراضي 6.1

شامل اراضي پست و شور مسطح و گود داراي شيب کمتر از 1%  مي باشد. خاک ها عميق و سنگين با شوري متوسط تا زياد و زهکشي نامناسب هستند. سطح آب زيرزميني بالا و شور بوده و خاک ها از رده Solonchoks  مي باشند. اين اراضي در جنوب شرقي استان و در اطراف ناحيه دشت جزيره قرار دارند.

- واحد اراضي 7.1

شامل دشت هاي سيلابي مسطح و شور داراي آبراهه هاي متعدد ،کم عمق و سيلابي مي باشد. شيب اين ناحيه کمتر از 5/0 درصد بوده و داراي خاک هاي عميق با شوري خيلي زياد و بافت سنگين است. سطح آب زيرزميني بالا بوده و خاک ها از رده Gleyic solonchoks مي باشد. ناحيه مذکور در دشت جزيره در جنوب شرقي استان و در محل خروجي رود شور از استان قرار دارد.

- واحد اراضي 8.1

اين واحد شامل وا ريزه هاي باد بزني شکل سنگ ريزه دار و با شيب ملايم 6-2% مي باشد. داراي خاک هاي کم عمق با سنگ ريزه زياد و بافت سبک تا متوسط مي باشد که در بعضي قسمت هاي بر روي تجمع سنگ و سنگ ريزه قرار دارد. مواد مادري آهکي بوده و خاک هاي آن از نوع Calcaric regosols

مي باشد. اين واحد با وسعت نسبتاً کم در حاشيه جنوبي دشت قزوين بطور پراکنده قرار دارد.

- واحد اراضي 8.2

اين واحد از وا ريزه هاي باد بزني شکل سنگ ريزه دار با شيب ملايم 5-1 درصد تشکيل شده است. داراي خاک هاي نسبتاً عميق با سنگ ريزه متوسط و بافت متوسط تا ريز است که بر روي سنگ ريزه و تجمعي از مواد آهکي و گچي قرار گرفته است. خاک هاي اين واحد از رده Calcaric regosols         مي باشد. اين واحد عمدتاً در سه ناحيه ذيل مشاهده مي شوند.

1- جنوب دشت قزوين در جنوب و جنوب غربي بوئين زهرا

2- شمال غربي دشت قزوين بصورت نواري نسبتاً باريک در شمال و شمال شرقي آبيک

 3- بصورت نواري در شمال جاده تاکستان به ابهر

- واحد اراضي 9.2

اين واحد از آبرفت هاي باد بزني شکل سنگ ريزه دار داراي شيب 3-1% است که داراي خاک هاي کم عمق تا نسبتاً عميق مي باشد بافت آن متوسط تا ريز بوده و بر روي سنگريزه هاي مدور قرار گرفته است و خاک هاي آن Calcaric fluvisols مي باشد.

- واحد اراضي 7.2

شامل دشت هاي سيلابي مسطح و شور با آبراهه هاي سيلابي متعدد مي باشد. شيب اين واحد 5/0-0 درصد بوده و از خاک هاي عميق و سنگين با شوري و قليائيت زياد تشکيل شده است، سطح آب زيرزميني نسبتاً بالا بوده و خاک هاي آن از رده Gleyic solonchaks و Solonetz  مي باشد. اين واحد از وسعت نسبتاً کمي برخوردار بوده و عموماً در مجاورت رودخانه خر رود قرار دارد.

- واحد اراضي 4.1

اين واحد شامل دشت هاي دامنه اي با شيب ملايم و پستي و بلندي کم مي باشد. شيب اين واحد 5-2 درصد بوده و از خاک هاي عميق با بافت زير که عموماً بدون سنگريزه است تشکيل شده و بر روي تجمعي از مواد آهکي قرار گرفته است. اين واحد خاک هاي رده Calcic cambisols را دارا مي باشد. اين واحد نزديک به 15 درصد استان را تشکيل داده و عمدتاً در حاشيه شمالي و غربي دشت قزوين مشاهده مي شود.

- واحد اراضي 4.2

اين واحد شامل دشت هاي دامنه اي و تراس هاي حاشيه رودخانه اي نسبتاً مسطح مي باشد. خاک هاي اين واحد نسبتاً عميق تا عميق بوده و داراي بافت متوسط تا ريز است که بر روي لايه شن و سنگريزه قرار گرفته است. خاک هاي اين واحد از رده Calcaric fluvisols مي باشد. اين واحد مساحت کمي داشته و کمتر از 2 درصد استان را شامل گرديده و در جنوب شرقي استان مشاهده مي شود.

- واحد اراضي 2.1

اين واحد شامل تپه هاي نسبتاً مرتفع با قلل نسبتاً تيز است که از سنگ هاي سخت آهکي، دگرگوني و آذرين با شيب 20 تا 100%  تشکيل شده است. عموماً لخت و بدون پوشش خاکي بوده و در بعضي قسمت ها خاک بسيار کم عمق سنگلاخي ديده مي شود. خاک هاي اين واحد از رده lithosols مي باشد.

- واحد اراضي 2.2

اين واحد از تپه هاي با قلل مدور و فرسايش متوسط تشکيل شده است، که خاک آن بر روي مواد آهکي، دگرگوني و خاکستر هاي آتشفشاني قرار گرفته است. شيب اين واحد از 12 تا 50 درصد متغير بوده و خاک هاي آن کم عمق تا نسبتاً عميق و سنگريزه دار مي باشد که بر روي تجمعي از مواد آهکي قرار گرفته است. اين واحد خاک هاي متعلق به رده Calcaric regosols و Lithosols را دارا مي باشد.

- واحد اراضي 2.4

اين واحد شامل تپه هاي شديداً فرسايش يافته و بريده بريده مي باشد، که از مارن هاي نرم گچي و نمکي (بدلند) تشکيل شده و داراي شيب 20 تا 70% و از خاک هاي بسيار کم عمق تا کم عمق تشکيل يافته است که بر روي مارن هاي نرم گچي و آهکي قرار گرفته اند. خاک هاي اين واحد در رده       Lithosols Regosols و Gypsiferous-marls  قرار مي گيرند.

- واحد اراضي 3.1

اين واحد شامل فلات ها و تراس هاي فوقاني مرتفع با پستي و بلندي متوسط و شيب 8-3% مي باشد. داراي خاک هاي نسبتاً عميق تا عميق بوده و با بافت سنگين بر روي تجمعي از مواد آهکي و سنگريزه قرار دارد. خاک هاي اين واحد در رده Calcic cambisols و Calcaric Regosols قرار مي گيرد. اين واحد حدود 5 درصد از استان را شامل مي شود.

- واحد اراضي 3.2

اين واحد شامل فلات ها و تراس هاي فوقاني با پستي و بلندي کم تا متوسط و شيب هاي عمومي 5-2 درصد و خاک هاي نسبتاً عميق تا عميق با بافت سنگين مي باشد، که بر روي تجمعي از مواد آهکي قرار گرفته است. رده خاک هاي اين واحد Calcaric cambisols مي باشد. اين واحد مساحت کمي در استان نزديک به 2 درصد دارد.

- واحد اراضي 3.3

اين واحد از فلات ها و تراس هاي فوقاني با پستي و بلندي زياد و شيب عمومي 8-3% تشکيل شده است. خاک هاي آن کم عمق تا نسبتاً عميق بوده و داراي بافت سبک تا متوسط است، که بر روي تجمعي از مواد آهکي و سنگريزه قرار دارد. خاک هاي اين واحد در رده Calcaric Regosols قرار دارد.

- واحد اراضي 3.4

اين واحد شامل فلات ها و تراس هاي فوقاني با پستي و بلندي زياد مي باشد که داراي شيب جانبي     20-6% مي باشد. خاک هاي آن بسيار کم عمق و سنگلاخي بوده و بر روي سنگريزه و مواد گچي و آهکي قرار مي گيرد. خاک هاي اين واحد از رده Lithosols و Gypsiferous marls مي باشد.

- واحد اراضي 1.4

اين واحد از کوههاي شديداً فرسايش يافته و بريده بريده تشکيل شده که شامل مارن هاي گچي و نمکي و ماسه سنگ مي باشد. شيب اين واحد 30 تا 80 درصد بوده و خاک هاي آن کم عمق تا نسبتاً عميق   مي باشد. بافت اين خاک ها متوسط تا سنگين بوده و بر روي مارن هاي گچي و نمکي قرار دارند. رده خاک هاي اين واحد Regosols Lithosols و Gypsiferous marls مي باشد.

- واحد اراضي 1.3

اين واحد شامل کوههاي نسبتاً مرتفع با قلل تيز و دره هاي متعدد مي باشد که از سنگ هاي آهکي و دگرگوني و آذرين تشکيل شده است. شيب اين واحد 30 تا 100 درصد بوده و عموماً لخت و بدون پوشش گياهي بوده و در بعضي قسمت ها خاک هاي خيلي کم عمق يا کم عمق سنگلاخي در دامنه ها وجود دارد. رده خاک اين واحد Lithosols مي باشد.

- واحد اراضي 1.2

اين واحد از کوههاي نسبتاً مرتفع و نسبتاً فرسايش يافته با قلل مدور تشکيل شده و اغلب بر روي مواد مادري آهکي و دگرگوني قرار دارند. شيب اين واحد 25 تا بيش از 100 درصد مي باشد. خاک هاي آن کم عمق تا نسبتاً عميق با بافت سبک تا متوسط سنگريزه دار مي باشد و در بعضي قسمت هاي رخنمون هاي سنگي وجود دارد. خاک هاي آن از رده Lithosols و Calcaric regosols مي باشد.

- واحد اراضي 1.1

اين واحد شامل کوههاي بسيار مرتفع و ناهموار با قلل تيز و کشيده مي باشد که از سنگ هاي بسيار سخت آهکي يا آذرين خروجي تشکيل شده و داراي شيب 40 تا بيش از 100 درصد مي باشد. عموماً لخت و بدون پوشش خاکي بوده و فقط در بعضي قسمت ها داراي خاک هاي بسيار کم عمق و سنگلاخي مي باشد که از رده Lithosols هستند.

تجزيه و تحليل خاک هاي منطقه:

با توجه به وجود اراضي مختلف در استان لذا گروه هايي متفاوت خاکي نيز در استان مشاهده مي شود که گروههاي عمده استان بشرح زير مي باشند.

 3-13-3- خاک هاي ليتوسل Lithosols

در اين گروه لايه A بطور مستقيم بر روي سنگ مادر قرار گرفته و عمق خاک اندک مي باشد و در شيب هاي تند، بويژه در اقليم هاي خشک مشاهده مي شود. پروفيل آن بصورت AC  است که اگر در اقليم مرطوب قرار داشته باشد بسته به نوع هوموس و ارتفاع مي تواند داراي پوشش جنگلي باشد. سنگ مادر در اين گروه از آهکي تا سيليسي متفاوت مي باشد. در مجموع از حاصلخيزي اندکي برخوردار بوده و     اگر در اقليم خشک قرار گيرد در طبقه بندي جديد Ochreptisol ناميده مي شود. در صورت عدم وجود رژيم رطوبتي اريديک نمي توان اين گروه را جزو مناطق بياباني در نظر گرفت.

3-13-4- خاک هاي رگوسل Regosols

سنگ مادر اين گروه نرم تر از خاک هاي ليتوسل بوده، مواد آلي اين گروه اندک،  PHخنثي و گاهي در سطحي قليايي مي باشد. افق ها در اين گروه مشخص نمي باشد و عمدتاً از بافت شن، ماسه،           Loamy sand Coarse تشکيل شده اند. در صورت مهيا بودن زمان و شرايط تکاملي مساعد مي توانند در اقليم هاي مرطوب به پدوزولها تبديل شوند، در مناطق خشک بدون تغيير باقي مي مانند. در طبقه بندي جديد معادل Entisol هستند.

3-13-5- خاک هاي فلاويسل Fluvisols

اين خاک ها به رنگ هاي سرخ يا قهوه اي بوده و در رسوبات جديد آبرفتي تشکيل مي شوند. بدليل اينکه در معرض سيلاب ها قرار دارند، معمولاً داراي نيم رخ  مطبق و لايه لايه هستند و فاقد تکامل       پروفيلي هستند.

3-13-6- خاک هاي کامبيسول داراي افق آهکي Calcic cambisols

اين خاک هاي داراي افق (Cambic) B بوده و فاقد شوري هستند. در عمق 50 سانتيمتري از سطح خاک خواص هيدرومورفيک وجود ندارد و داراي افق آهکي هستند.

3-13-7- خاک هاي شور Solonchaks

اين خاک ها داراي هدايت الکتريکي اشباع بزرگ تر از 4 ميلي موس بر سانتي متر بوده وESP آنها کمتر از 15 مي باشد.PH   نيز معمولاً کمتر از 5/8 مي باشد. فراواني املاح باعث محدوديت يا توقف رشد گياهان مي گردد. طبق روش جديد طبقه بندي آمريکايي Salortihid ناميده مي شوند.

3-13-8- خاک هاي قليايي Solonetz

در اين خاک ها هدايت الکتريکي عصاره اشباع کمتر از 4 ميلي موس بر سانتيمتر وESP   بيش از  15  مي باشد.PH   نيز بين 5/8 تا 10 متغيير است. سديم مهمترين کاتيون اين خاکها بوده و از نظر ساختماني بسيار بد بوده و در طبقه بندي جديد امريکايي Natrargid ناميده مي شوند.

3-13-9- سري خاکهاي استان قزوين که داراي محدوديت مي باشند.

1- سري خاک نهاوند

اين سري خاکي با بافت رس و شني سنگريزه دار است که گاهي با طبقه اي از سنگريزه ريز پوشيده شده است. اين سري داراي مقدار نسبتاً زياد تا زياد شوري مي باشد، و با توجه به محدوديت شوري جزو خاکهاي بياباني محسوب مي شود.

2- سري خاک بوئين- تحت سري شور و قليايي

بافت خاک اين سري شن و رسي با مقدار زيادي سنگريزه هاي ريز مي باشد و داراي شوري و قليائيت متوسط مي باشد.

3- سري خاک عشرت آباد – تحت سري شور و قليايي

اين سري داراي بافت رس و شني و شوري و قليائيت متوسط است. اين سري بواسطه شوري و قليائيت جزو خاکهاي بياباني در نظر گرفته مي شود.

4- سري خاکهاي خر رود

اين سري داراي بافت رس و شني است و داراي دو تحت سري به نامهاي تحت سري شور با شوري متوسط تا زياد و تحت سري با زهکشي ضعيف حاوي طبقات زيرين سنگين است که جزو خاکهاي بياباني محسوب مي شوند.

5- سري خاک ديزان- تحت سري شور

اين سري داراي خاک با بافت رس و شني است و شوري آن زياد مي باشد.

6- سري خاک هاي جنت آباد

اين سري داراي خاک با بافت رسي و شني است که داراي شوري کم و قليائيت نسبتاً زياد است که بواسطه قليائيت بالا جزو خاک هاي بياباني در نظر گرفته مي شود.

7- سري خاک هاي فارسيان

اين سري داراي خاک با بافت رسي و شني است که شوري و قليائيت آن بسيار بالا است. اين سري داراي يک تحت سري با زهکشي ضعيف مي باشد که داراي سطح آب زيرزميني نسبتاً بالا و شوري مي باشد که اين سري و تحت سري آن نيز داراي محدوديت هاي خاک هاي بياباني هستند.

8- سري خاک شهرستان

اين سري خاکي بافت رسي و شني دارد که داراي دو تحت زير سري است .

تحت سري با زهکشي ضعيف که داراي سطح آب زيرزميني بالا است.

 تحت سري شور و قليا داراي شوري و قليائيت متوسط مي باشد.

9- سري خاک کهکين

اين سري داراي خاک از گروه سولونچاک- سولنتز است که داراي شوري و قليائيت بسيار است و بافت آن رس و شني سليت دار مي باشد. يک تحت سري با زهکشي ضعيف نيز دارد که سطح آب زيرزميني آن بالا مي باشد.

10- سري خاک ولدآباد

اين سري نيز از خاک هاي گروه سولونچاک- سولنتز تشکيل شده و داراي شوري و قليائيت بسيار بالا است و بافت آن رسي و شني است .اين سري داراي يک تحت سري با زهکشي ضعيف مي باشد که سطح آب زيرزميني آن بالا است.

11- سري خاک فيض آباد

اين سري از خاک گروه سولنتز تشکيل شده که داراي شوري متوسط و قليائيت خيلي زياد است و  بافت آن رس و شني سليت دار است.

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت 12:58  توسط محمد خسروشاهي  |